Ritme en melodie

Ramose noemt (Afrikaanse) muziek de dans van het zijn (p. 40). Zodra een Afrikaan muziek hoort gaat hij of zij dansen. Anders dan Westerlingen, laat Ramose niet na op te merken (hoewel, moet hij toegeven, ze ook op popmuziek en reggae dansen).
Ramose legt de nadruk op het ritmische van Afrikaanse muziek. De drums zijn het hart van de muziek: het zijn beweegt, het zijn danst.

Als we zijn woorden over dans en ritme verbinden met wat hij zegt over abstractie, moet je waarschijnlijk stellen dat de Afrikaanse muziek concreet is, in de aarde wortelt, levende en geleefde ervaring is.

Luister je echter naar opnamen van traditionele Afrikaanse liederen, dan valt het melodieuze op. Inderdaad is er het sterk aanwezige en gestage ritme. Maar vanuit deze aardse bodem stijgen stem en snaarinstrumenten omhoog. Als het ritme aards en concreet is, dan is de melodie hemels, abstract.

De Westerse klassieke muziek is een cultivering en verfijning van de omhoog bewegende kracht van de melodie. Inderdaad, 'omhoog bewegen': het is een motorisch en energetisch gebeuren. Een bewegen dat van de maat en het ritme loskomt. Op gevaar af, dat de omhooggaande beweging de bodem verliest - en daar kan het misgaan in de Westerse cultuur.

Twee voorbeelden van Afrikaanse traditionals op Youtube:

Traditionele Afrikaanse Negeriaanse muziek van de Yoruba stam

Sona Jobarteh & Band - Kora muziek uit West-Africa